Τετάρτη 3 Ιουλίου 2019

Τη χάσαμε τη βιβλιοθήκη. Στοπ

Έχω γράψει δεκάδες φορές, από τότε που ξεκίνησα να αρθρογραφώ, την ανάγκη ύπαρξης μιας Κεντρικής Δημόσιας Βιβλιοθήκης ή μιας Εθνικής Βιβλιοθήκης ή μιας νέας Κυπριακής Βιβλιοθήκης ή όπως θέλετε πείτε την.  Η αρθογραφία μου σχετικά με την Κυπριακή βιβλιοθήκη συνεχίστηκε έκτοτε και κάποια στιγμή σκέφτηκα ότι κατάντησα γραφικός και μουρμούρης. Πολλοί δε συνάδελφοι, παλαιότεροι εμού, έριχναν αβγά στον τοίχο της κρατικής αδιαφορίας. Μπήκα και εγώ στο παιχνίδι, και υπήρχε και στο πίσω μέρος του μυαλού μου η ελπίδα ότι η Πολιτεία το έχει κατά νου το θέμα των βιβλίων και ότι κάτι θα γίνει. Αλλάξανε τα πράγματα. Αλλά, φευ, ουδέν εγένετο, διότι πολύ απλά δεν την ενδιαφέρει την Πολιτεία. Δεν έχει πρεστίζ μια βιβλιοθήκη, ιδίως όταν υπάρχει μία Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη διά χειρός Ζαν Νουβέλ. Τι άλλη χρείαν έχομεν; Δεν μας φτάνει μία, μα θέλουμε και άλλη; Προσέξτε, κυβερνητικά χείλη λεν ότι βιβλιοθήκη καλή υπάρχει, αυτή του Πανεπιστημίου Κύπρου, και έχουμε βιβλιοθήκες πολλές, πανεπιστημιακές, δημοτικές, κοινοτικές, Ιδρυμάτων. Τι τη θέλουμε ακόμη μία; Ναι, αγαπητοί μου, αυτή η θέση φαίνεται να κερδίζει έδαφος. 
Δεν είναι το ίδιο, όπως τότε που δεν είχαμε Ακαδημία και ήμασταν δακτυλοδεικτούμενοι από όλον τον κόσμο της διανόησης. Επιτακτική η ανάγκη δημιουργίας Ακαδημίας, έπρεπε να φτιάξουμε μία, δεν είχαμε αφού! Και τη φτιάξαμε και μια χαρά, τώρα είμαστε στα πέρατα του κόσμου γνωστοί ότι έχουμε και Ακαδημία, δεν είμαστε όπως η Μάλτα και το Λουξεμβούργο, γιαξ, που δεν έχουν Ακαδημία. 
Αλλά στη Μάλτα τυγχάνει να γνωρίζω πως έχουν μια Εθνική Βιβλιοθηκάρα, που είναι το καμάρι τους, εκεί μάλιστα φυλάνε και τα αρχεία του Τάγματος των Ιωαννιτών Ιπποτών και αν θες και κανένα χειρόγραφο, και επικοινωνήσεις με τη διευθύντρια παρακαλώ, θα σου το στείλουν ψηφιακά, το χειρόγραφο του 14ου αιώνα, θα πληρώσεις το αντίτιμο και η δουλειά σου έγινε! Δεν έχουν όμως Ακαδημία, και μάλλον θα πρέπει να πάμε να τους δείξουμε πώς να φτιάξουνε μία. Δεν ξέρω για τις υπηρεσίες της Εθνικής Βιβλιοθήκης του Λουξεμβούργου, αλλά φαντάζομαι ότι σίγουρα οι υπηρεσίες της θα είναι κάποιου επιπέδου.

Πάντως, για να επιστρέψουμε στα της Κυπριακής Βιβλιοθήκης το οικόπεδο της οδού Βύρωνος δεν δίδεται, διότι πρέπει να αποφασίσει το Υπουργικό για μία αίτηση για ένα χαλίτικο, που σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές θα πρέπει να γίνουν μελέτες βιωσιμότητας και να δουν κατά πόσον υπάρχει ανάγκη για αυτό το ζήτημα και μετά να παραχωρηθεί. Μάλιστα, απ’ ό,τι λέγεται η αίτηση παρουσιάστηκε χωρίς καμία τεκμηρίωσης και στη λογική «θέλω αυτό εδώ το πράγμα». Ασχέτως αν το 2017 το Υπουργείο Παιδείας είχε πει ότι το συγκεκριμένο τεμάχιο θα παραχωρείτο για σκοπούς ανέγερσης Κρατικής Βιβλιοθήκης και παρουσίαζε χρονοδιάγραμμα στη βάση του οποίου το έργο θα ολοκληρωνόταν το 2021, με συνολικό κόστος €12,8 εκατ. Βέβαια, και πριν από λίγες ημέρες, στα εγκαίνια του Δημοτικού Θεάτρου Λευκωσίας, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας είπε ότι στα σχέδια της κυβέρνησης είναι η χωροθέτηση και ο σχεδιασμός της νέας Κυπριακής Βιβλιοθήκης… άρα κάτι γίνεται ή είναι παλιά η ομιλία ή απλώς: «από το τάξιμο δεν έπαθε κανείς τίποτα, από το δόσιμο έπαθε».
Γιατί δεν απαντάνε οι υπεύθυνοι, υπεύθυνα στο ερώτημα που έθεσε ο βουλευτής του ΑΚΕΛ Αντρος Καυκαλιάς, αλλά και σε ορισμένα δημοσιεύματα που θέλουν την πώληση δυο «φιλέτων» στη συγκεκριμένη περιοχή για ανέγερση άλλων υποδομών; Ξέρετε, αυτές που φέρνουν τα λεφτά τα πολλά. Γιατί κανείς δεν απαντά και δεν εξανίσταται όταν ένα τόσο κομβικό ζήτημα για τον πολιτισμό της Κύπρου δεν βρίσκει τη λύση του; Γιατί πολλά απλά πέρι άλλων τυρβάζουν οι υπεύθυνοι, και σιγά μην ασχοληθούν με τα βιβλία και τις βιβλιοθήκες, εν τίποτε τράπεζες ενομίσατε;
 Απλώς για τα πρακτικά σε ρεπορτάζ μου για την Κυπριακή Βιβλιοθήκη, τον Οκτώβριο του 2015, κατέγραφα: 
»» Το στεγαστικό πρόβλημα
»» Από το 1980 γίνονται προσπάθειες επίλυσης του κτηριακού ζητήματος της Κυπριακής Βιβλιοθήκης, αν και από τη δεκαετία του 1950 αντιμετώπιζε παρόμοιο πρόβλημα, αφού από την ιστορική της έδρα στον προμαχώνα Ντ’ Αβίλα, το 1950 μεταφέρθηκε στη λεωφόρο Μακαρίου Γ΄ σε κτήριο του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Ελλήνων Διδασκάλων, το 1974 επέστρεψε στο ιδιόκτητο κτήριο στην Ντ’ Αβίλα. Από το 1980 η Κυπριακή Δημοκρατία προσπαθούσε να προωθήσει τη συστέγαση της Κυπριακής Βιβλιοθήκης και της Κρατικής Πινακοθήκης σε έκταση πλησίον του Προεδρικού Μεγάρου. 
»» Αργότερα, το 1995, αγοράστηκε το κτήριο ΣΠΕΛ απέναντι από τη Πύλη Αμμοχώστου για τη στέγασή της, σχέδιο που ναυάγησε. Το 2000 αποφασίστηκε η στέγαση της βιβλιοθήκης στο «Φιλοξένια», απόφαση που ανατράπηκε το 2003, οπότε εκείνη τη χρονιά το Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισε τη στέγαση της βιβλιοθήκης στο υπό δημιουργία Μέγαρο Πολιτισμού, το 2005 όμως και αυτή η απόφαση ανατράπηκε, αφού αφαιρέθηκε από την Ιδρυτική Πράξη του Μεγάρου η πρόνοια για τη στέγασή της. Τέλος, το 2010 με εισήγηση του διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως προτάθηκε η στέγαση της βιβλιοθήκης σε πολυώροφο κτήριο στον χώρο του παλαιού ΓΣΠ. Πρόταση που επίσης δεν υλοποιήθηκε.
»» Αργότερα προτάθηκε ως καταλληλότερος χώρος ανοικτός χώρος στη λεωφόρο Βύρωνος, όπου υπάρχει ήδη διατηρητέο κτήριο.
Άρθρο του Απόστολου Κουρουπάκη, Καθημερινή, 2/6/2019

"Bonus track" AK :-) "Βιβλιοθήκη θέλετε; Βιβλιοθήκας δεν δίδωμεν! Τα βιβλία πιάνουν τόπο και επειδή τα βιβλία θέλουν ράφια, τα ράφια θέλουν κτήρια, και τα κτήρια θέλουν ξυλεία. Η Πολιτεία είπε να σταθεί περιβαλλοντικά στον πούντο της. Φτάνει η αποψίλωση των δασών!"

Τρίτη 2 Ιουλίου 2019

Ρ. Κατσελλή: Το αχούρι της Κυπριακής Βιβλιοθήκης και γιατί μαθητές καίνε τα σχολεία τους

H Eπίτιμη Πρόεδρος του Συνδέσμου Φίλων Κυπριακής Βιβλιoθήκης, Ρήνα Κατσελλή, απέστειλε ανοικτή επιστολή στο Υπουργικό Συμβούλιο για να εκφράσει την οδυνηρή έκπληξή της για τις εξελίξεις και να ενημερώσει τα μέλη του ΥΣ για τη σημασία της Κυπριακής (Εθνικής) Βιβλιοθήκης: 

Με αισθήματα οδυνηρής έκπληξης πληροφορήθηκα στην Επιτροπή Παιδείας της Βουλής πως ο χώρος που ορίστηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο το 2015  για να ανεγερθεί επαρκές και λειτουργικό κτήριο της Κυπριακής Βιβλιοθήκης, έχει ακυρωθεί για να δοθεί αλλού. Πού αλλού δεν φανέρωσαν. Ο χώρος αυτός, όμορος με τον ιστορικό χώρο της Αρχιγραμματείας, που στεγάζει τώρα το Υπουργείο Εσωτερικών, είχε χαρακτηριστεί φιλέτο προς πώληση (!) για να ορθοποδήσει η οικονομία μας και ο Σύνδεσμος Φίλων Κυπριακής Βιβλιοθήκης έκανε πόλεμο για να αποχαρακτηριστεί και να οριστεί ως χώρος ανέγερσης της Κυπριακής Βιβλιοθήκης.

Ως Σύνδεσμος αλλά και ως πολίτες απαιτούμε να πληροφορηθούμε σε ποια άλλη υπηρεσία κρίθηκε σημαντικότερο να παραχωρηθεί αυτός ο χώρος από τους κυβερνώντες; Λυπούμαι, αλλά αυτή η απόφαση  τόσο του Υπουργικού Συμβουλίου, αλλά και της Βουλής, που αρκέστηκε μόνο σε μια δήλωση ενός έντιμου Βουλευτή στην τηλεόραση, που είχε την καλοσύνη να μας το κοινοποιήσει τελικά μετά από τέσσερα χρόνια καθαρά, χωρίς καμιά άλλη διαμαρτυρία ή ενέργεια, δηλώνει πλήρη άγνοια για το ρόλο και τη μεγάλη σημασία μιας Κρατικής Βιβλιοθήκης, που δεν μπορεί να αντικατασταθεί με καμιά άλλη, όσο λαμπρή και πλούσια και αν είναι.

Η Κυπριακή Βιβλιοθήκη δεν είναι μόνον η έντυπη μνήμη της ιστορίας και του πολιτισμού μας, ισότιμης σημασίας με το Τμήμα Αρχαιοτήτων (που ευδοκιμεί ίσως διότι δεν είναι κάτω από το Υπουργείο Παιδείας και των Πολιτιστικών Υπηρεσιών). Η Κυπριακή βιβλιοθήκη δεν είναι μόνον αρμόδια για να δίνει αριθμό ταυτότητας ISBN) και να κατοχυρώνει παγκόσμια τα συγγραφικά δικαιώματα κάθε εντύπου που εκδίδεται στην Κύπρο και μια σειρά άλλες πρακτικές υπηρεσίες.

Είναι η μήτρα που ελέγχει, καθοδηγεί και καταρτίζει προγράμματα για όλες τις υπόλοιπες βιβλιοθήκες ενός κράτους, ιδιωτικές και δημόσιες. Καταρτίζει προγράμματα που βοηθούν τους πολίτες από νηπιακή ηλικία να μάθουν να διαβάζουν, να αναπτύσσουν το πνεύμα τους, που φροντίζει να προβάλλεται και να γίνεται γνωστή η κυπριακή λογοτεχνία και τα κυπριακά επιστημονικά βιβλία, τόσο στο εσωτερικό όσο και παγκόσμια.

Πολλοί περηφανεύονται για τις Πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες για τις Δημοτικές Βιβλιοθήκες που υπάρχουν σε όλους τους Δήμους, εκτός της Λευκωσίας (υπήρχε μια αλλά την έχουν κλείσει ίσως διότι η πρωτεύουσα έγινε εργοτάξιο!). Λείπει όμως η κύρια: Αυτή του Κράτους! Που έπρεπε να είναι σημείο αναφοράς στην πρωτεύουσα όπως σε όλα τα άλλα κράτη που σέβονται τον εαυτό τους. Το Κράτος μας δεν έχει επαρκή Κρατική Βιβλιοθήκη! Έχει ένα αχούρι δίπλα στο ταχυδρομείο στην Πλατεία Ελευθερίας, ένα δεύτερο ενοικιαζόμενο ακατάλληλο κτήριο, ένα μόνιμο υπάλληλο και μερικούς αποσπασμένους, που αγωνίζονται να κάνουν έστω και τα ελάχιστα.
 
Έχουμε διπλά και τριπλά στάδια σε κάθε πόλη, και σε κοινότητες, έχουμε χώρους θεάτρου και εκδηλώσεων και ξοδεύουμε όχι λίγα σε θεάματα πάσης φύσεως και ποιοτήτων εφήμερα. Καταναλωνόμαστε σε  κουτσομπολιά και σε ‘λάϊκ’ στο ‘φέις-πουκ’, αναρτούμε ‘σέλφις’ και διδάσκουμε στα παιδιά μας από νηπιακή ηλικία πώς να μας μιμούνται χρησιμοποιώντας κινητά που καταστρέφουν τους νευρώνες του τρυφερού εγκεφάλου τους, επηρεάζοντας και το πνεύμα και το σώμα τους. Μετά διερωτόμαστε γιατί οι μαθητές καίνε τα σχολεία τους. 

Όσο για τα λογοτεχνικά σωματεία αγρόν ηγόρασαν και δεν ευκαιρούν, δυστυχώς. Η Ακαδημία Κύπρου που ιδρύθηκε πρόσφατα τι λέει; 

Διερωτώμαι αν μας έχει απομείνει, έστω και μια μικρή ελπίδα για να ανακληθεί αυτή η ακύρωση, να μεταβιβαστεί ο χώρος στην Κυπριακή Βιβλιοθήκη και να γίνει το πρώτο σοβαρό βήμα (με καθυστέρηση 37 χρόνων!), ώστε η Κυπριακή Βιβλιοθήκη να μπορέσει να προχωρήσει πάρα πέρα για το καλό προπάντων της νέας γενιάς.

Δευτέρα 1 Ιουλίου 2019

Κυπριακή Βιβλιοθήκη: η κοινωνία να την απαιτήσει

H Bιβλιοθήκη (άρθρο Μερόπης Μωϋσέως, εφ. Πολίτης, Κυριακή 30/6/2019)

 Tελεία στην προσδοκία κάποι-
ων -λίγων- ανθρώπων που επιθυ-
μούν την ύπαρξη αξιοπρεπούς Kρα-
τικής Bιβλιοθήκης έβαλε η κυβέρ-
νηση, αποφασίζοντας να πει «όχι»
στο αίτημα μεταβίβασης συγκεκρι-
μένου τεμαχίου στη Λευκωσία για
την ανέγερση μιας Bιβλιοθήκης.

 Πρόκειται για το τεμάχιο που
προοριζόταν για την ανέγερση Mε-
γάρου Πολιτισμού και για το οποίο
αντέδρασαν τότε ακόμη και οργα-
νωμένοι πολιτιστικοί φορείς.

 Πρόκειται για το ίδιο τεμάχιο
που σήμερα «εξωραΐστηκε» και έγι-
νε προσωρινά χώρος στάθμευσης
έναντι ποσού ύψους 1,2 εκατ. ευρώ
μέχρι την ανέγερση ενός κτηρίου
για το Yπουργείο Eσωτερικών.

 Πρώτος για το «όχι» του
Yπουργικού Συμβουλίου έγραψε ο
συνάδελφος Γιώργος Σαββινίδης.

 Δεν προηγήθηκε καμία δημό-
σια διαμαρτυρία των Πολιτιστικών
Yπηρεσιών, καμία δημόσια δια-
μαρτυρία του Yπουρ-
γείου Παιδείας και Πο-
λιτισμού, που υποτί-
θεται ότι είναι δικό
τους διαχρονικό αίτη-
μα η ανέγερση, επιτέ-
λους, μιας αξιοπρε-
πούς Kρατικής Bιβλιο-
θήκης.

H ανάγκη ύπαρ-
ξης της οποίας, όχι,
δεν παύει με την
ύπαρξη της Bιβλιοθή-
κης του Πανεπιστημί-
ου Kύπρου αλλά,
αντίθετα, ενισχύεται
απ’ αυτήν.

 Mε ποιο τρόπο; Σε
ρεπορτάζ του «Π» πριν
από έναν μήνα περί-
που, βρεθήκαμε προ
εκπλήξεως όταν αντι-
ληφθήκαμε πόση αξία
έχει προσδώσει στους
φοιτητές και στις γνώ-
σεις τους η Bιβλιοθή-
κη του Πανεπιστημίου.
Kατ’ αρχάς θεωρείται
κουλ να πηγαίνει κα-
νείς στη Bιβλιοθήκη!
Ποιος το περίμενε;

 Eπιπλέον, μια
φοιτήτρια το δήλωσε
και πολλοί συμφώνησαν: «άλλαξε
ο τρόπος που διαβάζουμε» και
«βελτιώθηκαν οι βαθμοί μου»!

 Ξέρετε, πολλές φορές όταν ρω-
τάμε τον Παύλο Παρασκευά, διευ-
θυντή των Πολιτιστικών Yπηρε-
σιών, γιατί δεν γίνεται το ένα, γιατί
δεν γίνεται το άλλο, η απάντηση
του -κι έχει απόλυτο δίκιο- είναι
πως τα θέματα του πολιτισμού δεν
τα απαιτεί η κοινωνία. Kι όταν δεν
είναι κοινωνική απαίτηση, πώς θα
γίνει κυβερνητική εντολή;

Προφανώς, η Bιβλιοθήκη δεν
είναι απαίτηση ούτε των Πολιτι-
στικών Yπηρεσιών ούτε του υπουρ-
γείου. Eιδάλλως θα έβρισκαν έναν
τρόπο δημόσιας διαμαρτυρίας, με
μια ανακοίνωση, έστω.

 M’ εκείνο το τυπικό «εκφρά-
ζουμε τη δυσαρέσκειά μας», έστω.

Κυριακή 30 Ιουνίου 2019

Κυπριακή Βουλή: "Τα βιβλία καταστρέφουν το περιβάλλον"

Κλείστε ρε παιδιά τη Βουλή. Πιάσανε οι ζέστες, δεν νιώθετε; Μην τους ταλαιπωρείτε τους εκπροσώπους μας, άνθρωποι είναι κι αυτοί, με τόσες έγνοιες για τα προβλήματά μας έχουν εξουθενώσει το μυαλουδάκι τους. Λογικό είναι να έχουν γονατίσει και να σκέφτονται τις διακοπές τους. Λουκέτο, τώρα! Τον Σεπτέμβριο ξανά με τη δροσούλα. Αφού και οι ίδιοι δυσκολεύονται να κρύψουν ότι έχουν κουραστεί και θέλουν να ξεπετάξουν την ημερήσια διάταξη για να πάνε να γεμίσουν επιτέλους τις μπαταρίες τους.
Εγώ δεν πηγαίνω πια συχνά, λόγω αυστηρής σύστασης του ψυχιάτρου μου, αλλά έσπασε ο διάολος το ποδάρι του και βρέθηκα τις προάλλες σε μια από τις συνεδριάσεις της Επιτροπής Παιδείας. Δεν είμαι σίγουρος αν συνέβη στ’ αλήθεια ή αν ήταν ένας (καφκικός) εφιάλτης, αλλά διαπίστωσα ιδίοις όμμασι την εν λόγω κόπωση. Εντάξει, έχω ακούσει κοτσάνες και κοτσάνες, αερολογίες και αερολογίες, μπαρούφες και μπαρούφες σε συζητήσεις που αφορούν θέματα του πολιτισμού, αλλά αυτό το κλίμα παραίτησης πρώτη φορά το συναντώ.
Από τα 30 λεπτά που βαριά- βαριά διάρκεσε η συνεδρία με θέμα την αναβάθμιση (!!) της Κυπριακής Κρατικής Βιβλιοθήκης, ζήτημα είναι αν έδοξαν να πλησιάσουν στην ουσία του ζητήματος τα τελευταία πέντε. Κάτι για τα ISBN ρωτούσαν, κάτι για τις σχολικές βιβλιοθήκες, «ανακάλυψαν» με έκπληξη ότι η Κυπριακή Βιβλιοθήκη έχει και διευθυντή κι ότι ο Δημήτρης Νικολάου δεν είναι απλώς ένας εκπρόσωπος του Υπουργείου Παιδείας. Κι όταν ο εκπρόσωπος του ΥΠΕΣ και του Κτηματολογίου ξεφούρνισε το «ποίημα», ότι δηλαδή τόσο η διυπουργική επιτροπή όσο και το Υπουργικό Συμβούλιο απέρριψαν την απόφαση (της ίδιας κυβέρνησης) για μεταβίβαση του οικοπέδου επί της λεωφόρου Βύρωνος, οι εκπρόσωποι του Συνδέσμου Φίλων της Κυπριακής Κρατικής Βιβλιοθήκης και της Κυπριακής Ένωσης Βιβλιοθηκονόμων και Επιστημόνων της Πληροφόρησης έμειναν με το στόμα ανοιχτό. Όπως και οι βουλευτές, αλλά εκείνοι ήταν για να χασμουρηθούν. Η έκφραση «α! τώρα θυμήθηκα» ακούστηκε δύο φορές, η μία από τον ίδιο τον πρόεδρο της Επιτροπής. Αλλά ήταν αργά όταν θυμήθηκε ποιο ακριβώς ήταν το θέμα της συζήτησης.
«Θα φυλάξω αυτό το κείμενο και θα το δημοσιεύσω ξανά σε ένα χρόνο από σήμερα. Είμαι σίγουρος ότι δεν θα χρειαστεί να αλλάξω ούτε κόμμα». Έτσι έκλεινα τον Νοέμβριο του 2011 ένα κείμενο με τίτλο «Μια ανεγκέφαλη χώρα» που θέμα είχε τη μεγαλύτερη ντροπή του κυπριακού κράτους, που κατά την προσωπική μου άποψη, συνιστά η θεσμική αδιαφορία για τη δημιουργία μιας κανονικής κρατικής βιβλιοθήκης. Μέχρι κι εγώ όμως, που είμαι φύσει σκεπτικιστής μέχρι απαισιοδοξίας και αρνητικός μέχρι μηδενισμού δεν πίστευα ότι οκτώ (8) ολόκληρα χρόνια μετά δεν θα βρισκόμασταν απλώς στον ίδιο παρονομαστή, αλλά και πολλά βήματα πίσω.
Δεν πίστευα ότι η κυβέρνηση μιας χώρας που θέλει να κρατάει κάποια ευρωπαϊκά προσχήματα, θα μάς έτριβε στα μούτρα χωρίς περιστροφές και διπλωματικές ευγένειες τη θέση ότι θεωρεί αχρείαστη την αναβάθμιση της Κυπριακής Βιβλιοθήκης κι ότι σκοπεύει να «αξιοποιήσει» τον χώρο που προόριζε να της παραχωρήσει για κάτι «πιο χρήσιμο». Δηλαδή να πουλήσει για να χτιστεί εκεί κανένα ξενοδοχείο, κανένα εμπορικό κέντρο, κανένας πύργος, κανένα καζίνο, κάτι χρήσιμο και προσοδοφόρο τέλος πάντων για την κενωνία μας. Μια κενωνία που είναι μέχρι το μεδούλι ταγμένη στο δόγμα μιας τυφλής ανάπτυξης χωρίς πνευματικότητα, στην οποία ο κομπραδόρος και ο καταφερτζής είναι ο πιο μάγκας και αξιοζήλευτοι μόνο όσοι έχουν πιάσει την καλή.
Τα βιβλία έτσι κι αλλιώς δεν είναι τίποτε άλλο παρά σπατάλη φυσικών πόρων και φαιάς ουσίας. Τόσα δέντρα κόβονται για να τυπωθούν, όπως λέει κι ένας φίλος, κι άλλα τόσα για να τυπώνονται εφημερίδες και περιοδικά με απόψεις που επιχειρηματολογούν για τα αυτονόητα, αλλά πετούν αυγά στον τοίχο. Κρίμα στα δέντρα, λοιπόν, που θα γίνουν χαρτοπολτός για ακόμη ένα κείμενο με βαρύγδουπο τίτλο που δεν θα πιάσει τόπο.
Καμία βούληση για συγχρονισμό με τις βιβλιοθηκονομικές ανάγκες του τρέχοντος αιώνα δεν υπάρχει, για να μην πω και του προηγούμενου. Και μη μου πείτε για τη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Κύπρου, γιατί είναι μια εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Πρέπει να το πάρουμε απόφαση και να μάθουμε να ζούμε στην ανεπάρκεια.
 

Πέμπτη 27 Ιουνίου 2019

Να ξεχάσουμε τη νέα Κυπριακή Βιβλιοθήκη

Άρθρο Γιώργου Σαββινίδη, Φιλελεύθερος, 27/6/2019
(ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΔΣ ΚΕΒΕΠ: Η ΚΕΒΕΠ ΗΤΑΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΚΑΙ ΕΝΤΟΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΣΑ ΣΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ, ΑΛΛΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΠΑΡΑΛΕΙΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΑΝΑΦΕΡΕΙ.)

Στις ελληνικές καλένδες παραπέμπεται για μια φορά ακόμη το θέμα της ανέγερσης της νέας Κυπριακής Βιβλιοθήκης, καθώς τόσο η Κυβέρνηση όσο και η Βουλή ουδεμία διάθεση φαίνεται ότι έχουν να βγάλουν τη χώρα από τον βιβλιοθηκονομικό μεσαίωνα.
 
Αυτό έγινε απόλυτα κατανοητό, με τον πιο εμφαντικό τρόπο, κατά τη χθεσινή συνεδρία της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας όταν ο εκπρόσωπος του Yπουργείου Εσωτερικών αμόλησε τη «βόμβα»: H απόφαση έχει ήδη ληφθεί από το Υπουργικό Συμβούλιο και είναι αρνητική για τη μεταβίβαση του οικοπέδου επί της λεωφόρου Βύρωνος για δημιουργία σχετικής υποδομής.
 
 
Αναιρείται με άλλα λόγια η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου το 2015, που προέβλεπε ότι ένα μέρος του κρατικού «φιλέτου» δεν πωλείται και προορίζεται για την ανέγερση της Κυπριακής Βιβλιοθήκης.
 
Το αξιοσημείωτο είναι ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μόλις την περασμένη εβδομάδα, μιλώντας στα εγκαίνια του Δημοτικού Θεάτρου Λευκωσίας, έκανε αναφορά στη χωροθέτηση και τον σχεδιασμό της νέας Κυπριακής Βιβλιοθήκης ως μέρος μίας σειράς έργων αναβάθμισης της Λευκωσίας.
 
Πώς όμως θα γίνει αυτό όταν η ίδια η Κυβέρνηση έχει ανάψει συνειδητά κόκκινο στη μεταβίβαση του τεμαχίου των 3.000 τ.μ. στον χώρο της Αρχιγραμματείας;
 
Από τα ανώτατα κλιμάκια της Κυβέρνησης το κλίμα που εκπέμπεται είναι ότι ουσιαστικά δεν είναι απαραίτητο στο παρόν στάδιο ένα αξιοπρεπές και λειτουργικό νέο κτήριο για την Κυπριακή Βιβλιοθήκη και ότι το συγκεκριμένο τεμάχιο είναι καλύτερα να αξιοποιηθεί για κάτι «πιο χρήσιμο». 
 
Η πιο απελπιστική πτυχή της υπόθεσης είναι ότι τόσο η Κυβέρνηση όσο και η Βουλή μοιάζουν να είναι εντελώς ανενημέρωτες για το θέμα και τη σημασία του.
 
Ο ίδιος ο πρόεδρος της Επιτροπής Παιδείας, Κυριάκος Χατζηγιάννης, διερωτήθηκε γιατί η κρατική βιβλιοθήκη να μη μεταφερθεί στο νεόδμητο κτήριο της βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Κύπρου, φέρνοντας με μια ερώτηση την όλη διαδικασία σχεδόν δέκα χρόνια πίσω.
 
Είναι επίσης αξιοσημείωτο ότι η κοινοβουλευτική Επιτροπή, που κλήθηκε να συνεδριάσει για το θέμα της αναβάθμισης της Κυπριακής Βιβλιοθήκης, σπατάλησε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου που διατέθηκε για να συζητά θέματα άσχετα με τις εξελίξεις στο κτηριολογικό, προδίδοντας την αδιαφορία ή την ελλειμματική γνώση της πλειονότητας των μελών της για το θέμα, τις πτυχές του και την κρισιμότητά του. Για την ακρίβεια, δεν γνώριζαν καν τον παρόντα διευθυντή της κρατικής βιβλιοθήκης Δημήτρη Νικολάου, που τυγχάνει να είναι και ο μοναδικός της μόνιμος υπάλληλος. 
 
Μοναδική εξαίρεση αποτέλεσε ο βουλευτής του ΑΚΕΛ Άντρος Καυκαλιάς που προσπάθησε να φέρει το θέμα στις σωστές του βάσεις και ο οποίος μετά τη συνεδρία έκανε λόγο για παλινδρόμηση της Κυβέρνησης. Διερωτήθηκε μάλιστα αν οι χειρισμοί στο θέμα συνδέονται με πρόσφατα δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία σύμβουλοι της Κυβέρνησης πρότειναν την πώληση δυο «φιλέτων» στη συγκεκριμένη περιοχή για ανέγερση πολυτελούς ξενοδοχείου.
 
Απογοητευμένοι από τις εξελίξεις εμφανίζονται οι εκπρόσωποι του Συνδέσμου Φίλων της Κυπριακής Κρατικής Βιβλιοθήκης που, μετά την ενημέρωση που έτυχαν στην εν λόγω συνεδρία, είδαν τις ανησυχίες τους να επαληθεύονται και την υπόθεση της μεταστέγασης να καταβαραθρώνεται. 
 
Υπενθυμίζεται ότι ο σχεδιασμός προέβλεπε ότι στο τεμάχιο επί της λεωφόρου Βύρωνος θα ανεγειρόταν ένα κτήριο με συνολικό εμβαδόν 6.000 τ.μ. Η σχετική πρόταση προς το Τμήμα Προγραμματισμού έκανε λόγο για τέσσερις υπέργειους και δύο υπόγειους ορόφους, ενώ σύμφωνα με το αρχικό χρονοδιάγραμμα το έργο θα ολοκληρωνόταν το 2021. Μάλιστα, στον προϋπολογισμό του ΥΠΠ υπήρχε πρόβλεψη κονδυλίου για να ξεκινήσουν τα προκαταρκτικά σχέδια και η προετοιμασία της διαδικασίας προσφορών για τον αρχιτεκτονικό διαγωνισμό.
 
Η όλη συζήτηση, ωστόσο, φαίνεται ότι επιστρέφει και πάλι στο σημείο μηδέν, με την Κυβέρνηση να προτάσσει το πρόσχημα της έλλειψης σοβαρής μελέτης για την ανάπτυξη της Κυπριακής Βιβλιοθήκης. Αγνοώντας ή παραγνωρίζοντας, δηλαδή, το περιλάλητο «Στρατηγικό Σχέδιο Ανάπτυξης της Κυπριακής Βιβλιοθήκης 2010 – 2014» που κατατέθηκε πριν από σχεδόν δέκα χρόνια από τον Φίλιππο Τσιμπόγλου, τότε διευθυντή της βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Κύπρου και νυν γενικό διευθυντή της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος.

Κυριακή 21 Απριλίου 2019

Θερινό Σχολείο στις Ψηφιακές Ανθρωπιστικές Επιστήμες

Η Μονάδα Ψηφιακής Επιμέλειας του Ινστιτούτου Πληροφοριακών Συστημάτων του Ερευνητικού Κέντρου “Αθηνά” και η Εθνική Υποδομή για τις Ψηφιακές Ανθρωπιστικές Επιστήμες και Τέχνες και για τη Γλωσσική Έρευνα και Καινοτομία “Απολλωνίς” διοργανώνουν το 1ο Θερινό Σχολείο για τις Ψηφιακές Ανθρωπιστικές Επιστήμες, που θα λάβει χώρα στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών στις 15-19 Ιουλίου 2019. Η φοίτηση είναι δωρεάν αλλά οι θέσεις είναι περιορισμένες!

όλες οι λεπτομέρειες εδώ

Αναγνώστες

Αρχειοθήκη ιστολογίου