Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2018

Κυπριακή Βιβλιοθήκη και άλλες βιβλιοθήκες: ΑΠΟ ΡΑΦΙΑ ΠΑΜΕ ΚΑΛΑ!

Άρθρο του Απόστολου Κουρουπάκη από την Καθημερινή της Κυριακής 2/12/2018.

Η νέα βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Κύπρου είναι πραγματικά ένα κόσμημα, και οι φοιτητές του ιδρύματος θα πρέπει να είναι υπερήφανοι που φοιτούν σε ένα πανεπιστήμιο που διαθέτει έναν τέτοιο χώρο μελέτης και έρευνας. Στη Λεμεσό δε μόλις πρόσφατα ανακαινίστηκε και άνοιξε επίσης για το κοινό η Δημοτική Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη της πόλης, στο Μέγαρο Πηλαβάκη, προσφέροντας αναβαθμισμένες υπηρεσίες στους χρήστες, πολίτες και φοιτητές.

Διαθέτει, λοιπόν, η Κύπρος στις δύο μεγαλύτερες πόλεις της βιβλιοθήκες που πληρούν τα διεθνή πρότυπα, που είναι καλά ενημερωμένες και μπορούν να χρησιμοποιηθούν άνετα από την επιστημονική και ερευνητική κοινότητα του νησιού. Θέλω να ελπίζω ότι θα ασχοληθούν επισταμένα με τις βιβλιοθήκες τους και οι Δήμοι Λευκωσίας, Πάφου και Λάρνακας, και άλλοι περιαστικοί Δήμοι, πέριξ των μεγάλων πόλεων. Το έχουν ανάγκη, μάλιστα στην Πάφο λειτουργεί και Πανεπιστήμιο, άρα ειδικό αναγνωστικό κοινό μπορεί να αντληθεί, στη δε Λάρνακα μπορεί να μην υπάρχει πανεπιστημιακή σχολή, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει κοινό.

Στη Λευκωσία και κοινό υπάρχει, και πανεπιστήμια υπάρχουν και ερευνητές πολλοί, και κάποιος θα πει και βιβλιοθήκες… τι άλλη χρείαν έχομεν. Έλα που έχουμε.

Τι κάνει η Δημοτική Βιβλιοθήκη Λευκωσίας; Καλά είναι και σας χαιρετά και το αυτό εύχεται και σε σας, αλλά δυστυχώς για την ώρα δεν μπορεί να σας δεχθεί.

Η Δημοτική Βιβλιοθήκη της Αγλαντζιάς που έχει και το Αρχείο του Πλουτή Σέρβα τι κάνει; Και αυτή σας χαιρετά και παλεύει να είναι ζωντανή, μα τα ράφια και ο χώρος και άνθρωποι λίγοι.

 Η πανέμορφη Δημοτική Βιβλιοθήκη Στροβόλου τι κάνει; Κάνει ό,τι μπορεί, δεν μπορώ να πω είναι εξωστρεφής και προσπαθεί, με τον Δήμο να τη βοηθάει όσο επιτρέπουν τα οικονομικά του για αυτές τις δουλειές.

Η Δημοτική Βιβλιοθήκη του Αγίου Δομετίου; Υπάρχει; Διαβάζω στον διαδικτυακό τόπο του Δήμο ότι διαθέτει 5.000 τόμους βιβλίων, μπράβο τους, καλά κάνουν και δεν το πολυλένε παραέξω, τα βιβλία είναι για τα ράφια.

 Στη Λευκωσία υπάρχει η Βιβλιοθήκη του Ιδρύματος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ στην οποία θα βρει κάποιος και Αρχείο Τύπου. Μπορεί να κάνεις δουλειά, υλικό υπάρχει, αλλά μια αναβάθμιση τη χρειάζεται, λίγο να μυρίσει 21ος αιώνας, βρε παιδί μου. Αλλά πάλι καλά να λέμε.

Η Βιβλιοθήκη του Σεβέρειου για την ώρα κλειστή, αναμένουμε διότι το υλικό που έχει είναι χρυσός και διαθέτει πολλές σπάνιες και δυσεύρετες εκδόσεις, αλλά και βιβλία πολύ ειδικού ενδιαφέροντος που δεν υπάρχουν αλλού.

Υπάρχει και η πιο εξειδικευμένη βιβλιοθήκη του Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών, το οποίο βρίσκεται σε μία λίμπο κατάσταση, με τη φιλοτιμία της βιβλιοθηκονόμου να είναι εκ των ων ουκ άνευ για να λειτουργήσει.

Καλά, για τις Βιβλιοθήκες της Βουλής, του Ανωτάτου και άλλων τέτοιων φορέων, να μην πω κάτι. Αυτές είναι από μόνες τους ένα άρθρο. Υπάρχουν και άλλες, μικρότερες που οι διοικούντες τους δεν πολυσκοτίζονται, αρκεί να μπαίνει το κλειδί στην πόρτα το πρωί και το μεσημέρι να κλειδώνει πάλι.

Μα το πιο ωραίο δεν σας το είπα ακόμα, έχουμε και Κρατική Βιβλιοθήκη, ναι την Κυπριακή, που στενάζει στα δυο στενά που την κλείσανε. Πόση φιλοτιμία να δείξουν και οι εργαζόμενες εκεί; Μετά από λίγο καταντάει κοροϊδία, νιώθεις ότι έχεις προσωπικό βιβλιοθηκονόμο και δεν ξέρεις πώς να το χειριστείς. Η εξυπηρέτηση είναι τόσο θερμή που προσωπικά νιώθω άβολα, ειλικρινά. Νιώθω άβολα διότι αντιλαμβάνομαι ότι οι εργαζόμενοί της έχουν όλη την καλή διάθεση να βοηθήσουν τον ερευνητή-μελετητή, αλλά ίσως και να ντρέπονται για τον χώρο και τις υπηρεσίες που προσφέρουν.

Δεν πρέπει να σκεφτεί το κράτος να κάνει κάτι και για τον εξ ορισμού θεματοφύλακα του πνευματικού πλούτου της χώρας (φυλάσσει ήδη τα αρχεία σημαντικών ανθρώπων του πολιτισμού). Δηλαδή τι περιμένουν οι αρμόδιοι για να οραματιστούν μια νέα, αντάξια του πολιτισμού μας βιβλιοθήκη, μια Κυπριακή Βιβλιοθήκη στην οποία δεν θα ντρέπεσαι να λες ότι αυτή είναι η κεντρική βιβλιοθήκη της χώρας σου. Ο έχων ώτα ακουέτω.

Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2018

Βιβλιοθήκη "Στέλιος Ιωάννου" : ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 3 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ!

Η Βιβλιοθήκη Πανεπιστημίου Κύπρου βρίσκεται στην ιδιαίτερα ευχάριστη θέση να σας ενημερώσει με συγκίνηση για την έναρξη λειτουργίας της νέας μας Βιβλιοθήκης «Στέλιος Ιωάννου», τη Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 2018.  Στις 10:00 το πρωί, ανοίγει τις πύλες της για την πανεπιστημιακή κοινότητα και για το ευρύτερο κοινό της Κύπρου, σηματοδοτώντας μια νέα εποχή για τη Βιβλιοθήκη αλλά και το Πανεπιστήμιο Κύπρου. Ευελπιστούμε αυτή να αποτελέσει για τον καθένα και την καθεμία από εσάς έναν ιδιαίτερο χώρο μελέτης και συναναστροφής, όπως ακριβώς το οραματίστηκαν οι αείμνηστοι ευεργέτες του Πανεπιστημίου Κύπρου Έλλη και Στέλιος Ιωάννου.


Παρά τα πιεστικά χρονοδιαγράμματα, καταβάλλεται από όλους τους εμπλεκόμενους συναδέλφους και συνεργάτες κάθε δυνατή προσπάθεια για ολοκλήρωση των τελευταίων τεχνικών και λειτουργικών εκκρεμοτήτων, χωρίς ωστόσο αυτές να επηρεάζουν την εξυπηρέτηση σας από τη Βιβλιοθήκη. Για το λόγο αυτό ζητούμε την κατανόηση και συνεργασία σας μέχρι την ολοκλήρωση και ομαλοποίηση των απαραίτητων υπηρεσιών και λειτουργιών στο χώρο.

Η Βιβλιοθήκη «Στέλιος Ιωάννου» καθ’ όλη τη διάρκεια της εξεταστικής περιόδου θα λειτουργεί από τις 8:30 το πρωί μέχρι τα μεσάνυκτα, τόσο τις καθημερινές όσο και τα Σαββατοκύριακα, με εξαίρεση το 24ώρο μεταξύ 4/12/18 ώρα 14:30 και 5/12/18 ώρα 14:30 που θα παραμείνει κλειστή λόγω προετοιμασίας του χώρου για την προγραμματισμένη τελετή εγκαινίων, η οποία θα είναι περιορισμένης πρόσβασης. 

Για εξειδικευμένες υπηρεσίες, όπως δανεισμό, επιστροφές υλικού, κ.ά., μπορείτε να αποτείνεστε στο Γραφείο Εξυπηρέτησης στην είσοδο του ισογείου της Βιβλιοθήκης «Στέλιος Ιωάννου» καθημερινά κατά τις ώρες 08:30-18:00, ενώ όλες τις υπόλοιπες ώρες η Βιβλιοθήκη θα λειτουργεί μόνο ως αναγνωστήριο. Την ίδια περίοδο, παράλληλα με τη λειτουργία της νέας Βιβλιοθήκης, θα παραμείνει ανοικτή, ως αναγνωστήριο επίσης, και η Κεντρική Βιβλιοθήκη στη λεωφόρο Καλλιπόλεως με το ίδιο ωράριο λειτουργίας, προς εξυπηρέτηση των φοιτητών.

Το προσωπικό της Βιβλιοθήκης βρίσκεται στη διάθεσή σας και με χαρά αναμένει να σας  υποδεχθεί στη νέα του στέγη! Για συνεχή ενημέρωση κατά τη μεταβατική αυτή περίοδο παρακαλούμε όπως επισκέπτεστε την ιστοσελίδα της Βιβλιοθήκης καθώς και τις αναρτήσεις της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.


Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2018

Ιδρύθηκε Κοινοπραξία Κυπριακών Βιβλιοθηκών με συνεργασία δημόσιων και ιδιωτικών πανεπιστημίων

Μετά από σειρά ετών επιτυχούς άτυπης συνεργασίας μεταξύ των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών της Κύπρου, έγινε πρόσφατα κατορθωτή η ίδρυση Κοινοπραξίας Κυπριακών Βιβλιοθηκών ως εταιρεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Η πρωτοβουλία αυτή ξεκίνησε από το 2013, έχοντας παράδειγμα τη διεθνή καλή πρακτική στο χώρο των βιβλιοθηκών.

H Κοινοπραξία Κυπριακών Βιβλιοθηκών (ΚΚυΒ) συνεδρίασε στις 4 Οκτωβρίου 2018 για πρώτη φορά.  Κατά την πρώτη συνεδρία η ΚΚυΒ συστάθηκε ως σώμα.  Πρόεδρος της κοινοπραξίας, ορίστηκε ο καθηγητής του Τμήματος Γεωπονικών Επιστημών, Βιοτεχνολογίας και Επιστήμης Τροφίμων του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου, Δρ. Ανδρέας Κατσιώτης (φωτογραφία).

Η ΚΚυΒ θα ήθελε να ευχαριστήσει τον τέως Διευθυντή της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Κύπρου Δρ.  Φίλιππο Τσιμπόγλου, για τη συμβολή του όλα αυτά τα χρόνια που προηγήθηκαν της δημιουργίας της εταιρείας και τον πρώην Αντιπρύτανη του Πανεπιστημίου Κύπρου καθηγητή Δρ. Αθανάσιο Γαγάτση, για την στήριξη και εκπροσώπηση της κοινοπραξίας.

Κυριότερος στόχος της ΚΚυΒ είναι η συντονισμένη προσπάθεια αναβάθμισης όλων των βιβλιοθηκών της Κύπρου, δημοσίων και ιδιωτικών, μέσα από διάφορες δράσεις και επιμέρους συνέργειες, όπως:


  • η αποτύπωση πολιτικών, η χάραξη κατευθυντηρίων γραμμών και συντονισμός κοινών δράσεων και πρωτοβουλιών με σκοπό την περαιτέρω ανάπτυξη και συνεχή αναβάθμιση των κυπριακών βιβλιοθηκών προς την κοινωνία της γνώσης και της πληροφόρησης.
  • η διεύρυνση του αριθμού των μελών με τη δυνατότητα εγγραφής και άλλων ιδρυμάτων της Κύπρου με στόχο την ολοκληρωμένη και αποτελεσματική συνεργατική δράση των ιδρυμάτων.
  • η παροχή δυνατότητας συμμετοχής σε τοπικά, Ευρωπαϊκά και Διεθνή ερευνητικά και αναπτυξιακά προγράμματα.
  • η δημιουργία οικονομιών κλίμακας σε θέματα πληροφοριακών υποδομών, συμβάσεων, υποστήριξης συστημάτων, εκπαίδευσης προσωπικού, χρηστών, κ.ά.
  • η διάθεση πληροφοριακών πηγών προς όλη την ακαδημαϊκή, εκπαιδευτική και ερευνητική κοινότητα της Κύπρου.

Βάσει του καταστατικού ίδρυσης της ΚΚυΒ ο Πρόεδρος του Διοικητικού της Συμβουλίου είναι ακαδημαϊκός προερχόμενος από τα επτά ιδρυματικά της μέλη ο οποίος ορίζεται από τη Σύνοδο των Πρυτάνεων. Υπόλοιπα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου αποτελούν οι Διευθυντές των Βιβλιοθηκών ή εκπρόσωποι αυτών.

Ο Πρόεδρος του ΔΣ ευχαρίστησε ιδιαίτερα τον Καθηγητή Δρα Αθανάσιο Γαγάτση, καθώς και τα υπόλοιπα μέλη του ΔΣ, τα οποία κατάφεραν να φέρουν επιτυχώς εις πέρας αυτή την μακρόχρονη και σημαντική πρωτοβουλία, η οποία αναμένεται να ωφελήσει την ευρύτερη επιστημονική κοινότητα της Κύπρου. Πρωταρχικό μέλημα της έχει τη σταδιακή ενσωμάτωση όσων βιβλιοθηκών το επιζητήσουν, όπως η Κρατική Βιβλιοθήκη, πανεπιστημιακές, δημοτικές/κοινοτικές, σχολικές και άλλες βιβλιοθήκες της Κύπρου.

Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2018

Η Περιοδεύουσα Βιβλιοθήκη ζωντανεύει ξανά μέσα από τις μνήμες του οδηγού της

30 χρόνια μετά την πρώτη της βόλτα στα χωριά της Πάφου, η Περιοδεύουσα Βιβλιοθήκη, ένας θεσμός που σημάδεψε τις δεκαετίες του 70’ και του 80’ την Κύπρο, ζωντανεύει ξανά μέσα από τις μνήμες του οδηγού της Γιώργου Στρόππου.
Από τον Δημήτρη Τοκαρή
Ρεπορτάζ από την εφημερίδα CIty Free Press (16/11/2018)

Όταν οδηγώ σκέφτομαι και όταν σκέφτομαι χάνομαι! Κάπως έτσι, προσπαθώντας να βρεθώ σε ένα Flea Market στο Καϊμακλί την περασμένη βδομάδα, βρέθηκα χωρίς να το καταλάβω σ’ ένα χώρο που θύμιζε κάτι ανάμεσα σε Δημοτική Αγορά και Νεκροταφείο Αυτοκινήτων.
Σκέτος παράδεισος νοσταλγίας για κάποιον που του αρέσουν τα παλαιά αντικείμενα και τα αυτοκίνητα αντίκες. Κάνω μια μικρή περιδιάβαση όταν ξαφνικά βλέπω μπροστά μου το απόλυτο όχημα που στιγμάτισε την παιδική μου ηλικία, περισσότερο ακόμη κι από το αυτοκίνητο με τα παγωτά και την χαρακτηριστική μουσική: Μια Περιοδεύουσα Βιβλιοθήκη, μαντρωμένη πίσω από ένα σκουριασμένο μεταλλικό φράκτη, γκριζαρισμένη, από την για πολλά χρόνια εγκατάλειψη, βουβή και με χορταριασμένους τους τροχούς.



Ψάχναμε για βιβλία στα ράφια ενός μεγάλου παράξενου αυτοκίνητου που έγραφε στο πλάι με μεγάλα κεφαλαία γράμματα «ΠΕΡΙΟΔΕΥΟΥΣΑ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ».


Παρά τον ξεπεσμό από την εποχή της δόξας της, μισό αιώνα προηγουμένως, διατηρούσε ακόμη ένα στυλ αριστοκρατικό. Μου θύμισε υπερήλικη γριά που αναπολούσε την εποχή που υπήρξε περιζήτητη καλλονή. Ο πανδαμάτωρ χρόνος, λυγίζει ακόμη και τα σίδερα. Πλησίασα για να την περιεργαστώ και φυσικά δεν μπορούσα να αντισταθώ στον πειρασμό να ποστάρω μια φωτογραφία στο Facebook. Ξαφνικά έγινε ένας μικρός χαμός από σχόλια, μηνύματα και κοινοποιήσεις, κάτι που με έκανε να αντιληφθώ πως αυτή η ιδιόμορφη βιβλιοθήκη με τροχούς είχε σημαδέψει την παιδική ηλικία πολλών, ειδικά μαθητών της υπαίθρου.
Δύο μέρες μετά παίρνω ένα τηλεφώνημα από τον Πανίκο Καραβέλλα, ο οποίος αναγνώρισε τη συγκεκριμένη Βιβλιοθήκη, αφού υπήρξε και ο ίδιος οδηγός μιας τέτοιας τη δεκαετία του 80. Μέσα από τη συνομιλία μας μαθαίνω πως αυτή που φωτογράφισα, περιόδευε στην επαρχία Πάφου από τη δεκαετία του 70, και πως ο οδηγός της, ήταν ο Γιώργος Στρόππος.
Χωρίς να χάσω καιρό τον εντοπίζω και του ζητάω να κάνουμε μια κουβέντα για εκείνα τα χρόνια. Εμφανώς συγκινημένος, μας διηγήθηκε τα πάντα για την εποχή που τα πιτσιρίκια, αλλά και αρκετοί πιο μεγάλοι, ψάχναμε για βιβλία στα ράφια ενός μεγάλου παράξενου αυτοκίνητου που έγραφε στο πλάι με μεγάλα κεφαλαία γράμματα «ΠΕΡΙΟΔΕΥΟΥΣΑ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ».
Πότε ξεκίνησε, Γιώργο, αυτός ο θεσμός που τόσο πολύ αγαπήθηκε;
Η ιδέα μιας αυτοκινούμενης Βιβλιοθήκης που θα περιόδευε στα χωριά της Κύπρου συζητήθηκε για πρώτη φορά λίγο μετά την Ανεξαρτησία της Κύπρου και συγκεκριμένα το 1963. Λίγα χρόνια μετά, το 1970, το πρώτο τέτοιο όχημα ξεκινά δρομολόγια στη Λευκωσία και γράφει ιστορία γνωρίζοντας ενθουσιώδη υποδοχή, που είχε ως αποτέλεσμα τη σταδιακή εφαρμογή του θεσμού και στις υπόλοιπες επαρχίες.
Προσωπικά ξεκίνησα σαν οδηγός Βιβλιοθήκης, και μάλιστα στο όχημα που έχετε φωτογραφήσει, το 1988 στην επαρχία Πάφου. Υπήρχε πρόγραμμα με τα δρομολόγια, ώστε η κάθε κοινότητα να ξέρει ποια μέρα και ώρα θα πηγαίναμε κοντά τους. Περιοδεύαμε από Τρίτη μέχρι Παρασκευή και τη Δευτέρα την αφιερώναμε σε «συστάρισμα» των βιβλίων και την απαραίτητη προεργασία. Η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετωπίσαμε στην αρχή ήταν οι στενοί και ακατάλληλοι δρόμοι, ειδικά όταν είχαμε να οδηγήσουμε ένα τόσο βαρύ και τεράστιο αυτοκίνητο. Στην πορεία, με τη βελτίωση του οδικού δικτύου στην ύπαιθρο, η πρόσβαση στις κοινότητες έγινε πιο εύκολη.
Ποια τα συναισθήματά σου βλέποντας το αυτοκίνητο στο οποίο πέρασες τόσα χρόνια της ζωής σου –και στο οποίο μπήκαν χιλιάδες παιδιά διψασμένα για διάβασμα- να βρίσκεται πλέον παρατημένο σε ένα χωράφι;
Θλίψη και συνάμα νοσταλγία, επειδή, όπως είπες, αυτό δεν ήταν ένα συνηθισμένο όχημα. Για μένα ήταν η δουλειά μου, το γραφείο μου, η καθημερινότητά μου. Πέρασα σε αυτό το γιγαντιαίο αυτοκίνητο αμέτρητες ώρες της ζωής μου και φυσικά η συναναστροφή με κόσμο που αγαπούσε τόσο πολύ το διάβασμα ήταν συγκινητική.



Αυτή η ιδιόμορφη βιβλιοθήκη με τροχούς είχε σημαδέψει την παιδική ηλικία πολλών, ειδικά μαθητών της υπαίθρου.


Ποιες ηλικίες αποτελούσαν τους πιο συχνούς επισκέπτες;
Θα έλεγα οι μαθητές, από την Τρίτη Δημοτικού μέχρι Γυμνάσιο και οι συνταξιούχοι που είχαν πολύ χρόνο για διάβασμα αλλά όχι την οικονομική δυνατότητα να αγοράζουν βιβλία τακτικά.

Πόσα βιβλία μπορούσε να κουβαλήσει μια Περιοδεύουσα Βιβλιοθήκη και τι περιεχομένου;
Μεταφέραμε περίπου 7000 βιβλία, από μυθιστορήματα, ελληνικά και ξένα, μέχρι βιβλία με συμβουλές για τους γεωργούς. Είχαμε φυσικά και πολλά βιβλία Γεωγραφίας, Ιστορίας, Χημείας, Μαθηματικών, ακόμη και επιστημονικής φαντασίας ενώ τα ανανεώναμε όσο μπορούσαμε κάθε μήνα.
Πότε σταμάτησε ο θεσμός στην Πάφο και γιατί;
Το 2006 και οι λόγοι ήταν πολλοί, με κυριότερους την αστυφιλία και την εξάπλωση του διαδικτύου, ενώ ρόλο έπαιξε και η επιθυμία των μεγάλων χωριών να αποκτήσουν ιδιόκτητες κοινοτικές βιβλιοθήκες.
Τι όμορφο κρατάς από εκείνα τα χρόνια;
Το ότι γνώρισα πολλά χωριά της επαρχίας Πάφου και ήρθα σε επαφή με πολύ αγνούς, φιλόξενους και αυθεντικούς ανθρώπους. Ακόμη και σήμερα συναντώ άτομα που με χαιρετούν στο δρόμο λέγοντάς μου πως με θυμούνται από τον καιρό που ήταν μαθητές και τακτικοί επισκέπτες της Περιοδεύουσας Βιβλιοθήκης.
Θυμάσαι κάποιο ευτράπελο περιστατικό που θα μπορούσες να μοιρασθείς μαζί μας;
Λίγο πριν το οριστικό τέλος του θεσμού, στο χωριό Κινούσα, είχε απομείνει μόνο ένας αναγνώστης της βιβλιοθήκης, ο κύριος Ανδρέας, που ζούσε μόνος σε ένα μικρό λυόμενο σπιτάκι. Μια μέρα δεν ήλθε στην πλατεία του χωριού και στην επιστροφή τον συνάντησα στο δρόμο, καβάλα σε ένα γαϊδουράκι. Όπως μου εξήγησε, χάλασε το αυτοκίνητό του και πήρε το γαϊδουράκι για να με προλάβει.

Ευχαρίστησα τον κύριο Γιώργο για όσα μοιράστηκε μαζί μας και δεν σας κρύβω πως ταξίδεψα κι εγώ νοερά σε εκείνα τα χρόνια της αθωότητας, τότε που το να κρατάς βιβλίο στα χέρια ήταν κάτι μαγικό, ειδικά όταν το έπαιρνες από το ράφι μιας Περιοδεύουσας Βιβλιοθήκης. Όσο για το χορταριασμένο όχημα στο χωράφι που έγινε αφορμή για αυτή τη συνέντευξη; Θα ήταν πολύ όμορφο αν βρεθεί κάποιος να το συντηρήσει και να το εκθέσει σ’ ένα πιο ταιριαστό χώρο, γιατί χωρίς υπερβολή αποτελεί κομμάτι της ιστορίας του τόπου μας.

Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2018

Βιβλιοθήκη "Στέλιος Ιωάννου" - ρεπορτάζ από εφημερίδα "Φιλελεύθερος"

Το άρθρο και φωτογραφίες εδώ.

Λίγες μόνο μέρες πριν η Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Κύπρου (Κέντρο Πληροφόρησης «Στέλιος Ιωάννου») ανοίξει τις πύλες της, ξεναγηθήκαμε στους χώρους της. Πρόκειται για το πιο εντυπωσιακό, ίσως, κτήριο που έγινε ποτέ στην Κύπρο. Με την υπογραφή του Ζαν Νουβέλ, ενός από τους πιο σημαντικούς αρχιτέκτονες της εποχής μας.

Εννιά Νοεμβρίου, ούτε δυο εβδομάδες πριν τα εγκαίνια -που ωστόσο ακυρώθηκαν μετά από απεργία στο εργοτάξιο- δεκάδες άνθρωποι εργάζονται σε διάφορα επίπεδα προσπαθώντας να ολοκληρώσουν το έργο. Ακόμα και συνεργεία από άλλες χώρες τοποθετούν τα εξειδικευμένα υλικά από τα οποία είναι φτιαγμένα τμήματα του κτηρίου και που πρώτη φορά χρησιμοποιούνται στην Κύπρο. Όπως για παράδειγμα τα υλικά στον θόλο: Εξαγωνικές κυψέλες από λευκό χυτό αλουμίνιο που φιλτράρουν το φως και το διαχέουν στο εσωτερικό.

Ο θόλος, με διάμετρο 40 μέτρα, είναι και το κομβικό σημείο της Βιβλιοθήκης. Ιδιαίτερα πολύπλοκος στην κατασκευή του, αλλά και καθοριστικός στη φυσιογνωμία και λειτουργία του εσωτερικού. Στην κορυφή του, ένας ηλιοστάτης διαμέτρου 5 μέτρων κατευθύνει κατακόρυφα μία δέσμη φωτός μέχρι το χαμηλότερο επίπεδο του κτηρίου. Ο ηλιοστάτης είναι μία εξειδικευμένη κατασκευή με περιστρεφόμενες περσίδες και φωταγωγό οροφής.

Το φυσικό φως διαχέεται σε όλα τα αναγνωστήρια των χαμηλότερων επιπέδων μέσω ανάκλασης της δέσμης φωτός στην επιφάνεια ενός λευκού κώνου ύψους 24 μέτρων, που είναι χωροθετημένος στο κέντρο του εσωτερικού κεντρικού αίθριου. Ο κώνος αυτός διαπερνά και τους πέντε ορόφους και γύρω του εξελίσσονται όλες οι λειτουργίες.

Στην πρώτη ακτίνα γύρω από τον κώνο βρίσκονται τα βιβλιοστάσια και τα αναγνωστήρια εντός του κύκλου που αποτελεί τον πυρήνα, ενώ εκτός του κύκλου είναι οι χώροι λειτουργίας (γραφεία προσωπικού, αμφιθέατρο, αίθουσες πολυμέσων, αίθουσες τεχνικής υποστήριξης και εκτυπώσεων, εργαστήρια υπολογιστών, στούντιο παραγωγής και λοιπά). Στους τρεις πρώτους ορόφους, πέριξ του κύκλου, αιωρούνται 31 θάλαμοι οι οποίοι θα λειτουργούν σαν αναγνωστήρια για πιο μικρές ομάδες εργασίας, μέχρι και έξι ατόμων. Οι θάλαμοι αυτοί, φτιαγμένοι από μέταλλο και ένα κόκκινο άθραυστο χοντρό γυαλί, προσθέτουν ακόμα ένα εντυπωσιακό στοιχείο, όπως και οι σπιράλ σκάλες που ενώνουν τους ορόφους.

Ο πιο εντυπωσιακός χώρος είναι αναμφίβολα αυτός του 3oυ ορόφου (τελευταίο επίπεδο) ακριβώς κάτω από τον θόλο όπου ολόκληρος ο δακτύλιος φιλοξενεί ένα μεγάλο αναγνωστήριο που εκτονώνεται στο οροπέδιο του τεχνητού λόφου που αποτελεί την όλη σύνθεση, σε ύψος 14 μέτρων από το έδαφος. Από εδώ κάποιος μπορεί να εξέλθει και να περπατήσει στην οροφή του λόφου-κτηρίου έχοντας πανοραμική θέα.

Αν και στο εσωτερικό όλα εξελίσσονται σε κυκλικό σχήμα κάτω από τον θόλο και γύρω από τον κώνο, εξωτερικά αυτό που βλέπει κάποιος είναι ένα λόφο, σε σχήμα παρόμοιο με αυτών της περιοχής του Άρωνα. Ο τεχνητός λόφος δεν αποτελεί το κτήριο, αλλά το περιβάλλει. Αυτό ανοίγεται μερικώς προς τα έξω με τη νοτιοανατολική και βορειοδυτική όψη να αποτελούν τμήμα του πρανούς του λόφου. Ολόκληρη η επιφάνεια καλύπτεται με μία πράσινη μεμβράνη η οποία λειτουργεί και σαν ηλιοπροστατευτικό.

Εκτός από τούτο το στοιχείο, κι άλλα χαρακτηριστικά του σχεδιασμού έχουν να κάνουν με τη βιοκλιματική φιλοσοφία που διέπει σχεδόν όλες τις δουλειές του Ζαν Νουβέλ. Και φυσικά το κτήριο είναι εξοπλισμένο με τα πιο σύγχρονα τεχνολογικά μέσα. Πατώματα για να απορροφούν τον ήχο, πανέλα ηχοπροστασίας στους τοίχους, ελεγχόμενοι φωτισμοί, πόρτες που σε περίπτωση πυρκαγιάς κλείνουν αεροστεγώς εμποδίζοντας τη φωτιά να εξαπλωθεί, συστήματα πυρόσβεσης που λειτουργούν με ατμό ώστε να μην καταστρέφονται τα βιβλία…

Το κτήριο θα στεγάσει 620.000 τόμους βιβλίων, πάνω από 190.000 συνδρομές σε τίτλους ηλεκτρονικών βιβλίων, πέραν των 12.000 συνδρομών σε ηλεκτρονικά και έντυπα περιοδικά και πέραν των 180 τίτλων σε βάσεις δεδομένων. Διαθέτει γύρω στις 900 θέσεις μελέτης εξοπλισμένες όλες με σύγχρονα μέσα τεχνολογίας καθώς, όλες οι πηγές και υπηρεσίες πληροφόρησης θα είναι προσβάσιμες σε όλη την επιστημονική κοινότητα της Κύπρου, αλλά και σε σε κάθε πολίτη. Διαθέτει επίσης  παιδικό τμήμα.

Το κόστος ανέγερσης του κτηρίου ανήλθε στα 33 εκ. (εκτός από τον εξοπλισμό). Έναυσμα αποτέλεσε η δωρεά της Έλλης Ιωάννου, ύψους €8.000.000, εις μνήμην του συζύγου της, εξ ου και η ονομασία «Κέντρο Πληροφόρησης - Βιβλιοθήκη Στέλιος Ιωάννου». Το Έργο συγχρηματοδοτήθηκε από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ανταγωνιστικότητα και Αειφόρος Ανάπτυξη 2014-2020». Με το γραφείο του Ζαν Νουβέλ συνεργάστηκαν ως τοπικοί αρχιτέκτονες οι Ι&Α Φιλίππου. Τον συντονισμό των εργασιών είχαν οι Τεχνικές Υπηρεσίες του Πανεπιστημίου. Η ανέγερση κράτησε εφτά χρόνια.

Όπως έχει ανακοινωθεί, θα είναι ανοικτό για το κοινό από τις 26 Νοεμβρίου (ΝΕΟΤΕΡΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ). Ένα τμήμα μάλιστα, θα είναι ανοικτό όλο το 24ώρο, ενώ επιστροφές βιβλίων θα γίνονται αυτόματα σε ειδική θυρίδα, χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση. Όλα τα βιβλία έχουν σημανθεί με μικροτσίπ ώστε τίποτα να μην μπορεί να εξέλθει χωρίς να καταγραφεί.


  Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου     -  Χρίστος Παπαντωνίου   

Αναγνώστες

Αρχειοθήκη ιστολογίου